Kuşak çatışması ne menem bir sosyalleşme aracıdır? Benliğimizden ne kadarını alıp yerine babalarımızınkinden monte edileceği çatışmanın şiddetine göre değişkenlik göstermektedir ama sürtünme kuvveti gibi asla sıfır olmaz.

Öylesine ilahi bir döngüdür ki bu, oğullar babalığa terfi ettiklerinde oğulluk kariyerleri boyunca yaşadıkları çatışmalar, üzüntüler, hayal kırıklıkları onlara oğulları ile kuracakları ilişki için empati kurabilme imkanı sağlaması beklenirken sanki bir anda unutulur gider . Aynı kapitalist düzendeki sendikasız işçi – işveren ilişkisindeki gibi. İşçi haksızlığa uğrar ama işveren olabilse aynı haksızlığı o da işçisine uygulayacak ikiyüzlülüğü benliğinde stoklamıştır.

Babam çocukluğumda atari salonunda (ona göre) çok zaman geçiriyor oluşuma müdahale ederdi. Sonradan öğrendiğim kadarıyla benim atari salonunda geçirdiğimden daha fazla zamanı o çocukken misket oynayarak değerlendiriyormuş :) Acaba atari değilde misket oynasaydım yine engelleme teşebbüsünde bulunur muydu diye merak etmişimdir hep:)

Şimdi gelelim cin olduğunu düşündüğüm fikir olan Baba - Oğul Emülatörüne. Öncelikle emülatör bilgisayar ortamında başka bir sistemi taklit eden yazlımdır. Mesela playstation da oynadığınız oyunu uygun emülatör aracılığı ile bilgisayarda oynayabilmenizi sağlar. Bu emülatörlerden bir tane de baba – oğul için olsa. Oğulların davranışlarını babalar için anlaşılabilir kılsa. Mesela atari-misket çağrışımını bariz hale getirse. Babamıza Turgenyev’in Babalar ve Oğullar’ını okutacağız diye yırtınmasak. Zaten bir işe yaramıyor:)